Duimen voor Doel is gegroeid

De tweede editie van het Duimen voor Doel 'eco-festival' ging op 5 augustus van start met een uitzonderlijk sterke affiche. Hoewel het festival een dag korter was dan vorig jaar, trok de uitgelezen mix van folk, chanson en wereldmuziek een duizendtal muziekliefhebbers. Mede-organisator Dirk Van der Speeten blikt tevreden terug.

"Toen Jan Van Langendonck mij tijdens de Grote Boodschap (Radio 1) vroeg "of het niet vechten is tegen de bierkaai", had hij mij natuurlijk zuiver. Ik heb niet genoeg dossierkennis om rationeel uit te leggen waarom het niet zinloos is te blijven vechten voor Doel. Want het gaat al lang niet meer alleen daarom. De apathie bij de Vlamingen rond deze problematiek is angstaanjagend. De verrottingsstrategie van de overheid ter plekke is efficiënt en mensonwaardig. Anderzijds komen meer en meer muzikanten en artiesten leegstaande woningen terug bewonen. Doel artiestendorp? Dat het kan bewees dit weekend.

Zaterdagavond opende Madingma enigszins aarzelend. Stefaan en Diederik speelden ze zoals steeds een eerlijke maar degelijke set. De geluidsfirma moest nog even wennen aan het geluid van akoestische instrumenten, maar leverde de rest van het weekend schitterend werk. Magister kwam rockend uit de hoek en kon het zachtjesaan groeiende publiek boeien.

Toen Think of One aantrad was het plein goed volgestroomd. Een vijfhonderdtal mensen waren getuigen van een broeiende, inventieve en krachtige set. Er werd geen ademruimte gelaten, de sneltrein vertrok en iedereen moest mee. De kopers en percussionisten joegen het tempo steeds sneller de nacht in… Voor een aantal muzikanten was de rit naar huis trouwens zeer kort: zij wonen in Doel, net als de artiesten van Timecircus.

Na Think of One besteeg het Huisorkest van de Heksenketel het podium op de speelplaats van De Doolen, en speelde uren (h)eerlijk akoestisch ten dans. Vergeef mij aub dit zeer summiere muziekverslag, maar onze ’t Ey-ploeg was van ‘tap’. En zoals het hoort op dit feest, werd het zeer laat…



Zondagnamiddag startte het festival met de meisjes van Fliodan (op zaterdag 23 september spelen ze in ’t Ey te Belsele). Wrong’Em Boyo zijn een stel geschifte Bruggelingen die energieke fanfarepunkfolk maken, rijkelijk overgoten met een reggaesaus. Krachtige en leuke muziek, al komt het Jamaïcaans Engels uit de mond van een Westvlaming ietwat onnatuurlijk over.

De Millenniums deden de energie van de nabijgelegen krachtcentrale in het niets verzinken. In het orkest stond Joris van Vinckenroyen als een duivel te strijken en te hijgen. Opnieuw stroomde de energie van het podium af op het talrijk opgekomen publiek (zondag was het festival gratis omwille van de vele festiviteiten in het dorp).

Vervolgens deed Guido Belcanto z’n naam en reputatie alle eer aan. Naar mijn gevoel zorgde hij voor het eerste kippenvelmoment op dit festival. Geruggesteund door een stel indrukwekkende muzikanten wist hij de dansvloer vol te spelen. Enkele bisnummers mochten niet ontbreken. De afsluitende groep Jaune Toujour heb ik enkel weten starten. Hun engagement en vakkennis straalt uit het beginnummer ‘Bruxelles ici’. De nacht werd verder gevierd met DJ Balans.

Duimen voor Doel heeft organisatorisch nog steeds kinderziekten, maar de stijgende publieke belangstelling, het enthousiasme van de meestal benefiet spelende muzikanten, de vele vrijwilligers en het goede doel maken dat dit festival zeker overlevingskansen heeft."

Dirk Van der Speeten