Doel vertelt

Café Doel 5 ontruimd na instorting zijmuur van aanpalend krot

2006-09-01T12:13:00.000+02:00

Woensdagavond 23 augustus deden uitbaatster Jenny van café Doel 5 en een viertal klanten de schrik van hun leven op. Rond 20 uur hoorde men plotseling een hevig lawaai in de zaak, de vloer trilde... het leek wel een aardbeving.

De betrokkenen dachten eerst dat er iets ernstig was gebeurd aan de haven of het Deurganckdok, maar uiteindelijk was het een muur van het nabijgelegen pand die was ingestort. Dat pand is het voormalige café “De Roos”, één van de oudste gebouwen uit Doel. Het staat ondertussen wel al zo’n 17 jaar leeg en was in zulke slechte staat dat het tot de 40 huizen behoort die weldra zullen worden afgebroken.

Tussen de beide cafés bevindt zich een smalle gang (ook nog te zien op de oude foto) en men mocht nog van geluk spreken dat de muur tegen de verstevigde en aangebouwde schouw van Doel 5 terechtkwam. Daardoor was er binnenin Doel 5 omzeggens geen schade.

De brandweer voorpost Kieldrecht was vlug ter plaatse en om veiligheidsredenen werd Doel 5 één dag gesloten. De omgeving rond het verkrotte pand werd afgezet.Burgemeester Marc Van de Vijver (CD&V) werd woensdagavond nog op de hoogte gebracht van de situatie en namens de Maatschappij Linkeroever kwam schepen Deckers zich ter plaatse van de toestand vergewissen.

In samenspraak met de Maatschappij Linkeroever, die eigenaar is van alle onteigende panden in Doel, werd beslist om het pand bij hoogdringendheid verder te slopen. Dat gebeurde enkele uren later al door een gespecialiseerde firma. Tussen 03.00 en 06.00 uur werd de muur die de taverne bedreigde verder neergehaald, alsook een deel van de vroegere herberg, voor zover de kraan kon reiken. Het gevaar was daarmee geweken.

“Dit illustreert perfect mijn bekommernis om de veiligheid in Doel”, reageert burgemeester Van de Vijver.Vrijdag 23 augustus opende Doel 5 terug de deuren en de de nabijgelegen woning wordt binnenkort verder afgebroken. Men verwacht dat er nu versneld met de afbraak van een veertigtal krotwoningen zal begonnen worden.

Café “De Roos” was samen met het Hooghuis één van de oudste gebouwen van Doel. Door de jaren heen was het hotel - café - restaurant. Van dit historisch gebouw werd in de loop der tijd de voorgevel gewijzigd, maar tussen de afbraak merken we de oude stenen nog op.

In de geschiedenisboeken vinden we “De Roos” voor het eerst terug in 1671 als afspanning. Het kwam toen in het nieuws nadat Dionygius Van Inneveldt (afkomstig uit het Verdronken Land) en werd vermoord. Deze katholiek kwam met zijn paard pas terug uit Gent met het goede nieuws dat de toenmalige kerk mocht vergroot worden. Hij stalde zijn paard aan het parkske en ging “De Roos” binnen, waar geloofsgenoten zaten te wachten. Binnen, achter de poort, schuilde echter een geus (zoals de protestanten destijds werden genoemd), die de man met een steen - gewikkeld in een zakdoek - de schedel insloeg (er heerste in die tijd een strijd tussen katholieken en protestanten). Ter zijner ziele wordt er in de parochiekerk nog jaarlijks een H. Mis opgedragen.

(Bron: De Wase Koerier)

Zonnen in Doel...

2006-09-01T11:54:00.000+02:00

Op vrijdag 28 juli rond 9 uur, zag havenmeester P. de Belie op de veerdam van het haventje in Doel een volwassen zeehond liggen die rustig lag te zonnen. De zeehond moet er 's morgensvroeg rond hoogwater aangeland zijn. Toen hij het dier benaderde is het terug in het water gesprongen. Tot hiertoe was er nog geen enkele zeehond aan land gekomen. Een bewijs dat het Scheldewater steeds beter wordt…

(Bron : De Wase Koerier)

Duimen voor Doel is gegroeid

2006-09-01T11:41:00.000+02:00

De tweede editie van het Duimen voor Doel 'eco-festival' ging op 5 augustus van start met een uitzonderlijk sterke affiche. Hoewel het festival een dag korter was dan vorig jaar, trok de uitgelezen mix van folk, chanson en wereldmuziek een duizendtal muziekliefhebbers. Mede-organisator Dirk Van der Speeten blikt tevreden terug.

"Toen Jan Van Langendonck mij tijdens de Grote Boodschap (Radio 1) vroeg "of het niet vechten is tegen de bierkaai", had hij mij natuurlijk zuiver. Ik heb niet genoeg dossierkennis om rationeel uit te leggen waarom het niet zinloos is te blijven vechten voor Doel. Want het gaat al lang niet meer alleen daarom. De apathie bij de Vlamingen rond deze problematiek is angstaanjagend. De verrottingsstrategie van de overheid ter plekke is efficiënt en mensonwaardig. Anderzijds komen meer en meer muzikanten en artiesten leegstaande woningen terug bewonen. Doel artiestendorp? Dat het kan bewees dit weekend.

Zaterdagavond opende Madingma enigszins aarzelend. Stefaan en Diederik speelden ze zoals steeds een eerlijke maar degelijke set. De geluidsfirma moest nog even wennen aan het geluid van akoestische instrumenten, maar leverde de rest van het weekend schitterend werk. Magister kwam rockend uit de hoek en kon het zachtjesaan groeiende publiek boeien.

Toen Think of One aantrad was het plein goed volgestroomd. Een vijfhonderdtal mensen waren getuigen van een broeiende, inventieve en krachtige set. Er werd geen ademruimte gelaten, de sneltrein vertrok en iedereen moest mee. De kopers en percussionisten joegen het tempo steeds sneller de nacht in… Voor een aantal muzikanten was de rit naar huis trouwens zeer kort: zij wonen in Doel, net als de artiesten van Timecircus.

Na Think of One besteeg het Huisorkest van de Heksenketel het podium op de speelplaats van De Doolen, en speelde uren (h)eerlijk akoestisch ten dans. Vergeef mij aub dit zeer summiere muziekverslag, maar onze ’t Ey-ploeg was van ‘tap’. En zoals het hoort op dit feest, werd het zeer laat…

Zondagnamiddag startte het festival met de meisjes van Fliodan (op zaterdag 23 september spelen ze in ’t Ey te Belsele). Wrong’Em Boyo zijn een stel geschifte Bruggelingen die energieke fanfarepunkfolk maken, rijkelijk overgoten met een reggaesaus. Krachtige en leuke muziek, al komt het Jamaïcaans Engels uit de mond van een Westvlaming ietwat onnatuurlijk over.

De Millenniums deden de energie van de nabijgelegen krachtcentrale in het niets verzinken. In het orkest stond Joris van Vinckenroyen als een duivel te strijken en te hijgen. Opnieuw stroomde de energie van het podium af op het talrijk opgekomen publiek (zondag was het festival gratis omwille van de vele festiviteiten in het dorp).

Vervolgens deed Guido Belcanto z’n naam en reputatie alle eer aan. Naar mijn gevoel zorgde hij voor het eerste kippenvelmoment op dit festival. Geruggesteund door een stel indrukwekkende muzikanten wist hij de dansvloer vol te spelen. Enkele bisnummers mochten niet ontbreken. De afsluitende groep Jaune Toujour heb ik enkel weten starten. Hun engagement en vakkennis straalt uit het beginnummer ‘Bruxelles ici’. De nacht werd verder gevierd met DJ Balans.

Duimen voor Doel heeft organisatorisch nog steeds kinderziekten, maar de stijgende publieke belangstelling, het enthousiasme van de meestal benefiet spelende muzikanten, de vele vrijwilligers en het goede doel maken dat dit festival zeker overlevingskansen heeft."

Dirk Van der Speeten

Massale opkomst voor 32ste Scheldewijding en Doelse feesten

2006-09-01T10:20:00.000+02:00

Op 5 en 6 augustus trokken vele duizenden naar Doel voor de traditionele dorspfeesten en het Duimen voor Doel-festival. Het was jaren geleden dat het dorp nog zo'n toeloop gezien had. Hartverwarmend waren de honderden mensen die spontaan hun steun uitspraken.

Voor Doel 2020 was het even hart vasthouden: hoe zou de publieke opinie reageren op de belangrijke evolutie in het inwonersbestand van Doel en de soms negatieve berichten in de pers? Dat bleek duidelijk groed te zitten: meer mensen dan ooit zakten begin augustus naar het Scheldedorp af. Doel bruiste dan ook van de activiteiten en de energie, en het goede weer hielp ook een handje.

Zaterdagavond was het feest van start gegaan met het "Duimen voor Doel"-muziekfestival in De Doolen. Als de laatste fuivers de overvolle camping achter de voormalige Doelse jongensschool opzochten, arriveerden de eerste fietsers al op een zonovergoten zondagmorgen. Het was vlug te merken dat Doel een succesvolle dag stond te wachten.

Zondagvoormiddag stond de traditionele Scheldewijdingsmis op het programma, opgedragen door de plaatselijke pastoor E.H. Verstraete en E.H. Demaeght. Het koor Fiori Musicali zorgde voor het muzikale gedeelte. De parochiekerk was onverhoopt goed gevuld, men had zelfs een tekort aan misboekjes. Onder de aanwezigen herkenden we o.a. schepen Peter Deckers en gemeenteraadslid Bruno Stevenheydens.

Even na het middaguur vertrok men vanaf de kerk, met de fanfare op kop, richting Scheldedijk voor de eigenlijke Scheldewijding, de herdenking van alle overledenen van water en stroom, de bootwijding en vlootshow, dit alles onder ruime belangstelling van de pers (ATV, Kanaal 3 en zelfs heel wat Nederlandse perslui).

Ondertussen was de rommelmarkt in zowat in alle straten van Doel goed op gang gekomen. Honderden standhouders prezen hun waar aan, terwijl huifkarren vanaf het kruispunt met de Oostlangeweg onafgebroken bezoekers naar het centrum brachten. In die straten stond het ook helemaal vol met geparkeerde voertuigen, net als op de Engelsesteenweg.

In het dorp zelf was het ambiance alom. Er was de rondgang van de Beverse reuzen, met de Haasdonkse muziekmaatschappij op kop. Op de ambachtenmarkt kon men de klompenmakers uit De Klinge aan het werk zien. Er was ook vlegeldorsen, kantklossen, mandenvlechten, spinnen, glasgraveren, houtdraaien... Straat- en kinderanimatie was er in overvloed: een clown, kindergrime, een workshop om zelf poppen te maken (de kinderen kregen die gratis mee), een initiatie circustechnieken, het Narrendorp op de Scheldedijk met een poppenkast en betoverende verhalen. Veel aandacht ging er naar het spektakel Katina, een dans op stelten.

Muzikaal konden veertigers en vijftigers hun hart ophalen nabij de kiosk, op het terras van Doel 5 of vóór het voormalige parochiehuis, want daar zorgde de groep Mama Jody (met de voormalige drummer van The Pebbles, Marcel De Cauwer) voor muziek uit de jaren zestig.

Muziek ook in De Doolen, waar tot 's avonds laat heel wat groepen de revue passeerden in het tweede deel van het Duimen voor Doel-festival. Enige rust vond men nog op de tentoonstellingen in het ontmoetingscentrum en in De Doolen, waar werken van diverse kunstenaars konden bekeken worden.

Dank aan de zowat honderdvijftig medewerkers die deze schitterende feestzondag mogelijk maakten. Tot volgend jaar!

(Bron : De Wase Koerier)

5 jaar De Doolen

2006-05-12T16:27:00.000+02:00

Maar liefst 700 à 800 mensen vonden zondag 30 april hun weg naar gemeenschapshuis De Doolen in Doel voor de viering van het vijfjarigbestaan. Groot en klein werd onthaald met een gratis glaasje bubbels van Fien & Pieter (EffOrt), die het centrum vanaf nu dagelijks (uitgezonderd op dinsdag) zullen openhouden.

Voor de talrijk aanwezige kinderen werden leuke spelletjes voorzien door vrijwilligers van Opbouwwerk en ook het Time Circus treintje kende een groot succes onder de jongste bezoekers. Bij het om-ter-hoogst-bierbakken-stapelen (onder het toeziende X-adventure) slaagde een amper acht jaar jonge klimmer erin een toren van 19 stuks ofwel 4 meter hoog te bouwen!

Tussen 16 en 17 uur werd het publiek verrast met een akoestisch gastoptredenvan Think of One, wereldband met een hart voor het unieke dorp. De vzw Vrijbuiter! hield een barbecue en er werden voor de gelegenheid ookT-shirts verkocht ten voordele van het strijdlustige Doel 2020.

Hét hoogtepunt van het feest was echter voor de laatblijvers (of laatkomers), na het inzetten van de duisternis. Onder luide, mysterieuze klanken voerde het vijfkoppige Compagnie Doedel een spannend vlammentheater op tot een adembenemend spektakel van brandende wolken en gigantische vuurballen. Nadien werd de dans ingezet, eerst nog buiten maar later in het café "den ijskelder" waar, terwijl het dorp leek te slapen, haar inwoners nog lang navierden.

Organisatoren Fien & Pieter willen langs deze weg iedereen bedanken voor hun geslaagde EffOrt!

Politie-optreden

2006-05-12T11:16:00.000+02:00

Hieronder vind je een beschrijving van hoe de politie momenteel optreedt in de gemeente Doel. De politie heeft een lijst met 124 adressen die zouden moeten gecontroleerd worden. Ze willen een volledige beschrijving van wie daar woont en hoe. Ik heb dit met eigen ogen gezien. De politie was wel vriendelijk, dat wil ik er wel bijvermelden.

Ze vragen of ze mogen binnen komen om een huiszoeking te mogen doen, in het kader van het bewoningsrecht in Doel. Als ze binnen zijn stellen ze allerlei vragen o.a. wat je doet, van waar je komt, waar je officieel gedomicilieerd bent, en wie er bij jou woont.

Dan vragen ze van de hoofdverantwoordelijke van het gezin de identiteitskaart en die wordt nagetrokken bij de politie in Beveren, of je niet geseind staat. Dan vragen ze hoe je aan dat water komt of dat je dit zelf aangesloten hebt of niet. Idem voor de elektriciteitsmeter. Indien je een contract hebt met de elektriciteitsmaatschappij moet je de leverancier en de contractnummers geven. Ze schrijven ook de standen van elektriciteit op en nemen foto's van de wateraansluiting en van de elektriciteit.

Dan vragen ze of je akkoord bent met het contract dat je hebt gekregen en of je het wil tekenen. Zeg je ja dan wordt dit ook vermeld.

Het meest vernederend vond ik dat de persoon tegen de muur moest gaan staan met een bord voor zich, met vermelding van naam en geboortedatum. En zo werd hij in drie houdingen gefotografeerd zoals in een gevangenis. Dat liep helemaal over van affront vond ik.

De agent zei dat ze met twee patrouilles acht uur per dag moeten rondlopen om deze controles uit te voeren. Indien je niet zou akkoord gaan wordt het dossier ook gesloten en zo terug gestuurd.

Ik ben geen schurk en wil ook niet zo behandeld worden. Dus bij mij mogen ze komen maar zonder deze manier van werken, open kaart maar ik wil niet als een gangster behandeld worden. Ik hoop dat dit soort praktijken stopt.

Méér dan 100 nieuwe Doelenaars dienen aanvraag tot regularisatie in

2006-05-11T09:00:00.000+02:00

Doelenaars voeren actie aan de kantoren van de Maatschappij voor Grond- en Industrialisatiebeleid

Deze middag heeft een delegatie van Doelenaars op de kantoren van de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid de aanvragen tot regularisatie overhandigd van méér dan 100 nieuwe inwoners. Daarmee maken zij duidelijk dat zij bereid zijn op constructieve wijze mee te werken aan het door het gemeentebestuur voorgestelde actieplan voor Doel.

Eerder was er in Doel nogal wat te doen over de (zinloze) politiecontroles in 124(!) woningen en de dreigende toon van de brieven die door de Maatschappij aan de nieuwe bewoners waren verstuurd. Doel 2020 wil de kans die momenteel bestaat om tot een oplossing te komen echter niet zomaar van tafel vegen. Daarom geeft het aan het gemeentebestuur vooralsnog het voordeel van de twijfel. Anderzijds willen wij met de aanvragen tot regularisatie die vandaag overhandigd worden datzelfde gemeentebestuur duidelijk maken dat het merendeel van de nieuwe Doelenaars bereid is zijn deel bij te dragen tot de normalisering van de situatie.

Met dien verstande dat een duurzame oplossing voor de bewoningsproblemen in Doel er slechts kan komen met wederzijds respect en vertrouwen. En om dat te bereiken is, of men het graag heeft of niet, dialoog met de Doelse gemeenschap onvermijdelijk.

De voorbije maanden heeft men vanuit een welbepaalde hoek de honderden zogenaamde krakers stelselmatig afgedaan als halve of hele criminelen. Zij werden beschuldigd van onrechtmatig huizen in te nemen, water en elektriciteit te stelen en verantwoordelijk te zijn voor de neergang van het dorp. Dat is, op zijn zachtst gezegd, de waarheid geweld aandoen. Gedurende jaren heeft men de leegstand in Doel kunstmatig aangehouden. De bewoners die in Doel achterbleven heeft men bewust laten verrekken. De huizen werden (bewust) prijsgegeven aan rovers en verval. Klachten werden genegeerd. Slechts op het moment dat zogenaamde krakers met eigen middelen panden begonnen op te knappen vond men het nodig om in te grijpen… En te verhinderen dat mensen zich op regelmatige wijze konden inschrijven, een water of elektriciteitsaansluiting zouden kunnen krijgen.

Samen met de Doelenaars, àlle Doelenaars, hopen wij dat deze episode definitief achter ons ligt. Daartoe biedt het actieplan van het gemeentebestuur van Beveren ongetwijfeld een uitweg. Doel 2020 heeft inzake Doel en de mensen die er wonen steeds zijn verantwoordelijkheid genomen. We zullen dat ook nu weer doen. Concreet wil dat zeggen dat wij onze kennis van, en onze bekendheid met het terrein ter beschikking willen stellen. Aan de betrokken overheden (gemeente –intercommunale – maatschappij) vragen wij dat zij hun vooroordelen laten vallen en samen met ons aan tafel gaan zitten om de problemen die er zijn, eindelijk, op een voor iedereen aanvaardbare manier op te lossen.

(Doel 2020 - 10.5.2006)

Politie-repressie in Doel

2006-05-11T08:55:00.000+02:00

Sedert vorige week voert de politie in opdracht van het parket van Dendermonde een onderzoek uit naar "de diefstal van water en electriciteit". Daarvoor hebben twee ploegen van de politie van Beveren een lijst gekregen met 124 (!) adressen waar het onregelmatig gebruik van nutsvoorzieningen dient gecontroleerd maar ook wie er woont.

Daarbij worden niet alleen foto's genomen van de water en electriciteitsinstallatie maar ook van de bewoners zelf -zij en frontaanzicht- waarbij men, zoals in de betere Hollywoodprent een bord voor zich dient te houden met daarop naam en geboortedatum! Bovendien, als geldt het ware criminelen, worden vingerafdrukken genomen van de bewoners.

Afsluiter van het bezoek is de vraag of de bewoner akkoord gaat met het contract dat de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid aanbiedt. En waarbij voor bewoning van het pand een onrealistisch bedrag wordt gevraagd. Dat laatste wordt eveneens opgenomen in het dossier.

Heeft de politie van Beveren écht niets beters te doen? De meeste mensen die in Doel wonen, ook zij die zogenaamd een huis kraken, zijn mensen die op normale manier hun brood verdienen. Zij willen niets liever dan het huis dat zij bewonen officieel te KUNNEN huren. Maar dat kan tot hiertoe niet omdat de gedelegeerd-bestuurder van de Maatschappij voor Grond en Industrialisatiebeleid, Gust Deckers, de voorbije jaren eenvoudigweg weigerde om de huizen in Doel te verhuren. Jarenlang heeft deze man de andere kant opgekeken toen -vaak prachtige- huizen systematisch werden leeggeroofd en gevandaliseerd. Nu er mensen zijn die deze huizen opnieuw proberen fatsoeneren wil hij niets liever dan ze manu militari te laten uitdrijven.

De politie van Beveren moet dus komen vaststellen wie op welk adres woont in Doel. Alsof men dat niet weet! Want het merendeel van de nieuwe bewoners heeft wel degelijk aangifte gedaan van het feit dat ze in Doel op welbepaald adres wonen. Iets wat nota bene is vastgesteld door. de politie van Beveren! Alleen weigert de gemeente om deze nieuwe bewoners in te schrijven.

Omdat ze geen toestemming hebben gekregen van Gust Deckers, de man dus die liever rovers ziet in Doel dan fatsoenlijke, betalende, jongelui.Omdat deze bewoners niet ingeschreven zijn in Beveren krijgen zij bij aanvraag geen reglementaire water- of electriciteitsaansluiting. En daardoor kan men nu, zonder problemen, op 124 adressen, op zoek naar zogenaamde water- en electriciteitsdieven.

Voor Doel 2020 is het hallucinant te moeten vaststellen dat uitgerekend op een moment dat bewoners en gemeente in gesprek zijn met elkaar om te komen tot een duurzame oplossing men zijn toevlucht neemt tot repressieve methodes die buiten alle proportie staan tot de (ongewilde) feiten. Als er één iemand is die in heel deze onverkwikkelijke zaak een verpletterende verantwoordelijkheid draagt dan is het wel de gedelegeerd-bestuurder van de Maatschappij. Die kan niet alleen schuldige nalatigheid verweten worden. Zijn geknoei zadelt de Vlaamse gemeenschap met een miljoenenverlies op. Maar de man ondertekent nog altijd brieven net alsof er niets gebeurd is. En niemand vindt het blijkbaar ook nodig hem daarop aan te spreken.

Samen met de bewoners van Doel, àl de bewoners, kiezen wij voor een constructieve oplossing. Maar die kan er alleen komen in wederzijds respect. Niet met repressie. Niet met dictatoriale briefjes van iemand die zichzelf op die manier hoopt te overleven. We kunnen alleen maar hopen dat de betrokken overheden dat (eindelijk) zullen begrijpen.

(8.5.2006)

De 'Maatschappij Deckers' gaat weer uit de bocht

2006-03-23T11:50:00.000+01:00

Woede en ongeloof in Doel afgelopen weekend. Aanleiding daarvoor is een brief van de Maatschappij voor Grond- en Industrialisatiebeleid, beter bekend als de Maatschappij Deckers, en die gericht is aan al de bewoners van Doel. Een brief die niet alleen in Doel voor gefronste wenkbrauwen zorgt.

In de bewuste brief wordt nogmaals de geschiedenis van de regeringsbeslissingen rond Doel uit de doeken gedaan. Maar dan wel bekeken door een zeer bijzondere bril. Zo heeft de brief het ondermeer over de "minnelijke onteigeningen" in Doel, daar waar er nooit sprake is geweestvan onteigeningen maar enkel van aankopen in der minne. Een niet onbelangrijk verschil.

De steller van de brief laat ook uitschijnen dat nieuwe bewoning in Doel niet kan en de afbraak van het dorp op korte termijn nog altijd de enige beleidsoptie is... Dat kan natuurlijk de diepe overtuiging zijn van een persoon, maar overheidsinstellingen moeten zich houden aan wat door de wet, de regering of overheidsinstellingen is beslist. En dat is hier duidelijk niet het geval. Erg vreemd voor een brief als deze, is dat nérgens wordt verwezen naar besluit of beslissing van wie dan ook. Noch van de Vlaamse Regering, noch van de gemeente Beveren, noch van de Maatschappij zélf. Het epistel dat bij de Doelenaars in de bus viel, vormt in die zin een amalgaam van onwaarheden dat duidelijk maar één bedoeling heeft: stemmingmakerij. Iets, wat normaliter niet tot de taken van een overheid behoort.

Het is bovendien zéér de vraag of de Maatschappij zichzelf daar een dienst mee bewijst? AI jaren bewijst de Maatschappij dat zij eigenlijk onbekwaam is om het patrimonium in Doel op een serieuze manier te beheren. Met als gevolg, de voor iedereen zichtbare, verkrotting, verloedering, onleefbaarheid. Als visitekaartje kan dat tellen. Maar blijkbaar vormt dat geen beletsel voor diezelfde Maatschappij om de bevolking van het veelgeplaagde Scheldedorp nog eens openlijk te provoceren.

Blijft de vraag op wiens gezag zulk een verstrekkend schrijven dan wel is verspreid? Deze brief van de Maatschappij werd ondertekend door gedelegeerd-bestuurder van de Maatschappij, Gust Deckers. Maar of dit schrijven verspreid werd met kennis, laat staan met volle instemming, van de andere bestuurders is zéér de vraag. Indien dit wel zo zou zijn, is dat bijzonder erg. Want dan betekent dit dat men binnen de Maatschappij zelfs niet bij machte is om het onderscheid te maken tussen persoonlijke wensen en wat wet is, of regeringsbeslissingen zijn.

Indien de gedelegeerd bestuurder Gust Deckers op eigen houtje handelde, kon handelen, roept dit nog méér vragen op. Hoe kan een instelling als de Maatschappij Deckers – die zulk een verantwoordelijkheid draagt tegenover de streek –zich laten vertegenwoordigen door iemand die compleet de pedalen – en precies nog meer dan dat – kwijt is? Wat ook het antwoord is, het vormt een torenhoog probleem voor de nieuwe voorzitter van de Maatschappij: Peter Deckers. Als die er nu niet in slaagt om (eindelijk) rust te brengen in Doel en dit soort onnodige provocaties de kop in te drukken dreigt hij van bij het begin alle geloofwaardigheid te verliezen.

(Bron: De Wase Koerier, 24/3/06)

yes it work's

2006-03-21T20:14:00.000+01:00

Eindelijk , jullie lang verwachte eigen wandeling door doel ; de live versie.
Ik denk dat bepaalde maatschappijen ons eindelijk (of helaas) beginnen te herkennen.
Vorige week kreeg ik bezoek van zowel nuon en de watermaatschappij alsook van de teledistributie.
Daar ik zonder morren al mijn rekeningen betaal hoop ik in stilte volgend jaar deze mensen nog eens te mogen ontvangen.
Dit geldt spijtig genoeg niet voor iedereen,waardoor er vandaag weer iemand zonder water komt te zitten ,maar ja je moet natuurlijk niet in een plaatselijk krantje adverteren dat je een was en kapsalon opendoet (zonder water????).
al bij al was dit toch weer een aangename dag.
t Lijkt wel of de lente is begonnen iedereen op straat muziekske en een drankske erbij ,babbeltje met de buren(x12) en ikke weeral blij
morege nog!!!

Gespeelde criminele activiteiten zijn niet doorgegaan

2006-03-17T08:21:00.000+01:00

De federale politie wilde op 10 maart in Doel een "realistische oefening" houden. Daarbij zouden kandidaat-politieofficieren bepaalde "criminele activiteiten" naspelen, gevolgd door even realistische tussenkomsten van de politie. Ere-senator Ferdinand De Bondt zag het niet zitten om ook dit de bevolking van Doel nog eens aan te doen en hen de schrik op 't lijf te jagen. De bestaande toestand kan volstaan, vond hij. Hij belde de politietop in Brussel en vroeg om de oefening af te gelasten. Van Els Van Cleemput, woordvoerster van de politietop, kreeg Ferdinand De Bondt na korte tijd dem ededeling dat op zijn verzoek de oefening werd afgelast en vervangen werd door een indooroefening binnen de grenzen van de kerncentrale van Doel. Ook burgemeester Marc Van de Vijver werd ingelicht, aldus dhr. De Bondt.

(De Wase Koerier, 17.3.06)

Dievenbendes worden per bus aangevoerd

2006-03-09T12:01:00.000+01:00

Het is maandagnamiddag 6 maart, 13.50 uur. Van een inwoner uit Doel krijgen we een telefoontje dat er weer "een bus gelost is" in Doel, en of we geen foto willen komen maken. Om 14.16 uur zijn we in Doel en we zien er inderdaad aan het kruispunt van de Camermanstraat en de kerk een groep donkere mensen, een 15 ongeveer, rondzwerven. Vanuit onze auto kunnen we duidelijk zien dat ze aan verschillende huizen aan de deurklink gaan voelen of het huis open is. Ze generen zich blijkbaar niet. De groep bestaat uit een gemengd gezelschap met toch een overwicht aan vrouwen
Toen we onze auto stopten om een foto van het gezelschap te maken kwamen er twee potige kerels met opgeheven hand op ons af die riepen: "No foto, no foto..." en ons toestel dreigden te molesteren. We hebben toen wijselijk het zekere voor het onzekere gekozen.
Waar zit de politie van Beveren op dergelijke momenten dat er bussen in Doel gelost worden door wat men niet anders kan omschrijven dan als mensenhandelaars? Dergelijke bendes trekken bijna wekelijks door Doel.
Het kan leuk zijn om nieuwe bewoners aan te lokken voor een leeglopend dorp, maar blijkbaar trek je dan ook een doelgroep aan die je liever niet gezien of ontmoet had. Laat ons eerlijk zijn: onder de nieuwe inwoners zitten er zeker heel wat deftige en aangename mensen. We hebben ze ontmoet. Maar met gratis en kraken kun je ook een aantal individuen "over de vloer" of in een dorp krijgen die je beter nooit ontmoet had.

(Bron: HD, De Wase Koerier, 10 maart 2006)

Gespeelde criminele activiteiten in Doel

2006-03-09T11:22:00.000+01:00

De bevolking van Doel wordt ervoor gewaarschuwd dat er nu vrijdag 10 maart in het dorp gespeelde criminele activiteiten plaatshebben. Dat meldt de politie. Immers van woensdag 8 tot en met zaterdag 11 maart vinden de jaarlijkse gerechtelijke oefeningen plaats, onder de naam "Furnica". Dat is meer bepaald een oefening voor kandidaat-politieofficieren.

Eigenlijk wordt deze oefening gehouden in de omgeving van Veurne, maar vrijdag 10 maart verhuist men naar Doel. "Vermits men de bedoeling heeft een gerechtelijk onderzoek zo realistisch mogelijk uit te beelden, zullen er in de straat verschillende "gespeelde" criminele toestanden plaatshebben, gevolgd door eveneens opgezette tussenkomsten van de politie", aldus een woordvoerder van de federale politie. Aan eventuele omstanders wordt uitgelegd dat het om oefeningen gaat.

(De Wase Koerier, 10 maart 2006)

Fietsen voor Doel

2006-03-08T08:36:00.000+01:00

Fons Mees, de bekende fiets- en milieu-activist, wil dit jaar naar Compostela fietsen om het bedreigde Scheldedorp Doel in de aandacht te brengen. De opbrengst gaat naar de actie voor het behoud van Doel.

Fons zoekt compagnons die de 2.500 km lange tocht willen meefietsen.

Geïnteresseerd? Contacteer Fons Mees, Bergstraat 7, 2950 Kapellen, tel. 0478-62 68 89, e-mail: benegora(at)antwerpen(dot)be.

Bulldozing Belgium

2006-03-03T11:36:00.000+01:00

A photo essay by Kevin Saidler

http://www.thingsmagazine.net/projects/024/info.htm

The Belgian village of Doel was reclaimed from the river Scheldt at the beginning of the 17th century. Three-hundred years later and the village that would grow behind the sea wall is under threat. The threat comes not from a failing dyke or an unexpectedly sudden rise in water levels, but rather from the expanding Port of Antwerp and its insatiable need for more and more land along the Scheldt in which to grow. Now, Doel, the last of the Belgian polder villages on the banks of the Scheldt near the North Sea, faces possible demolition. The construction of a large dock and container terminal capable of receiving deep-sea ships is already underway on a site immediately next to the village, and the Port Authority proposes building a second one where the village now stands.
400 residents remain in Doel from an original population of 900. These residents are the ones who chose not to take up the government’s offer to sell up and leave, and will be permitted to stay in Doel until early 2007. Only until that point will the government guarantee that the village remains fit to live in. More than 300 requests to move into the vacant houses left behind have been declined, and the village has been allowed to fall into disrepair which, in turn, reinforces the arguments of those arguing for demolition.
Kevin Saidler’s photographs of Doel throw up many peculiarities. Sometimes we find ourselves wondering if we might be looking at a scene from some war zone instead of a village in one of the wealthiest regions of the EU. The word ‘Occupied’ daubed in paint on the front door of a house to ward off any potential squatters invokes a sense of chaos and lawlessness.
The atmosphere in the village is bizarre, abnormal: asylum seekers wander aimlessly around the seemingly deserted streets, dumped here by local authorities; an international circus has moved in; small-time construction companies regularly strip vacated houses of anything of any value; weekend disaster tourists descend on the village and approximately 200 squatters have moved in - some in the mould of the traditional ‘dreadlocked’ perception of squatters, others, secretaries and shop assistants in search of free accommodation having been priced out of the housing market.
The school, restaurants and hotels are all closed. The tiny post office and police station are rarely open. Only one shop is left – an electrical appliance store – and only two cafés remain. But a mixed band of residents, both locals and newcomers, are beginning a fight-back. One such campaigner is Marina Appers, who has decorated the front of her house with banners such as ‘Over our dead bodies will we leave Doel!’ “My house must be the most photographed house in Belgium,” she laughs. But for the organisation she represents, Doel 20/20, this is no laughing matter. “The extension of the harbour has to stop here” she argues whilst pointing to the enormous sound barrier built to protect the villagers from the sound of the construction of the Deurganck dock.
Doel’s new residents have given the apparently doomed polder village a ‘kiss of life’ as the decision on its future due next January approaches. Every time a ‘squatter’ moves in and restores a vacated house, Doel begins to resemble the village that it once was - and the case to demolish it for what it has become - is consequently weakened.

Politie pakt dieven op voor vijf minuten

2006-03-03T10:22:00.000+01:00

Woensdag deed een nieuwe bewoner aangifte bij de politie omdat er werd ingebroken in een bewoond huis. De politie kwam, informeerde of de man gedomicilieerd is, om daarna mee te delen dat bij gebrek daaraan, zij voor hem niets kunnen doen. De dieven werden (kort) tegengehouden door de politie maar kwamen daarna doodleuk terug om de bewoner die aangifte had gedaan te bedreigen. Het is één incident uit de tientallen van de afgelopen weken. En télkens opnieuw worden we daarbij geconfronteerd met de laksheid en de onwil van het college om ook maar iets te doen aan de problemen.